Er was eens een planeet die Aarde heette. Daar leefden hele bijzondere mensen. Zij dachten namelijk dat ze slim waren maar in wezen waren het hele domme sujetten.
Dit volk was dan ook in staat in een korte tijd hun mooie groene planeet te veranderen in een enorme vieze, bijna onleefbare vuilnisbelt.

En dat vonden zij ook nog eens heel normaal. Hoe dom kan je zijn? Behalve de zichtbare troep die zij maakten was er ook veel onzichtbare shit aanwezig en dat noemden ze dan muziek.
Maar eigenlijk was het niet meer dan muzak, akoestische terreur, klankenbagger, dreunedrek, muziekmest, commercieel gecomponeerd geluidstapijt, hersenloos verklankt glijmiddel, muzikale landschapsvervuiling en soms gewoon een teringherrie! En het volk genoot daarvan, dag in dag uit en dat 24 uur per dag, wereldwijd!

Op een zekere dag kwam de Grote Wolf naar de aarde om de mensen ervan te overtuigen dat ze zo niet langer konden doorgaan. Maar wat denk je?
Natuurlijk had dit hypocriete volk geen boodschap aan die goedbedoelde adviezen van dit prachtige dier.
Zij waren immers mens en daarom veel slimmer! Dus gingen ze gewoon door met hun nestvervuiling. Dit tot grote verbazing van Grote Wolf die na het goedbedoelde bezoek het ‘open riool’ verliet.

De planeet werd steeds smeriger en luidruchtiger. Slechts enkele mensen wilden daar wat aan doen maar die werden niet serieus genomen in de commerciële wereld die beheerst werd door muziek, muzak en gedreun!
En zo leefden ze op die rumoerige mestvaalt nog lang en ongelukkig!