Het is alweer een tijdje geleden maar mijn herinnering aan Margreet Slipjes blijft helder. In 1976 zat ik op de havo en Nederlands werd door Margreet gegeven, een 40’er die wel van een glaasje hield. Dat kon toen nog en je rook het ook wanneer je bij haar in de buurt kwam.
Voor het rapportcijfer moest ik een spreekbeurt houden. Aangezien ik toen al iets afwijkend was ging die over ‘de paranormale verschijnselen van de ‘witte-ruis-methode’ van Constatien Raudive. Thuis had ik een boek van de bieb en voor het slapen gaan las ik over het wel en wee in het hiernamaals! Naar aanleiding van een schema, een soldeerbout, wat weerstanden, condensators en een antenne had ik zo’n eenvoudig ‘ontvanger’ snel gemaakt. Toen er tijdens zo’n experimentele sessie met ‘Station Dood’ de lamp op mijn slaapkamer spontaan naar beneden viel en ik me te pletter schrok wist ik het zeker: dit was een teken, een signaal uit het dodenrijk en hier moesten meer mensen van weten! De spreekbeurt was meteen een mooi podium om voor mijn klasgenoten eens over mijn mogelijke contacten met het hiernamaals te praten. Dat was weer eens wat anders dan over het saaie paard, die domme hockey, valse klarinet of de geschiedenis van de jurk. Dus daar stond ik, keek mijn klasgenoten aan, haalde diep adem en begon. Maar, ik was hoogstens 5 minuten enthousiast onderweg toen Slipjes mij onderbrak en meldde dat ik de spreekbeurt per direct moest stoppen omdat er leerlingen waren die er onpasselijk van werden! Ik keek rond maar zag geen uitvalverschijnselen. Wel kreeg ik een herkansing en die was dan 3 weken later. Deze keer ging het over een andere vaccinatie van mij: het stropen van kleinwild. Net als tijdens mijn vorige spreekbeurt werd ik weer na zo’n 5 minuten door Slipjes onderbroken omdat er klasgenoten waren die bla bla bla en of ik misschien een normaler onderwerp kon nemen! Dit was wel de laatste kans want anders werd het een onvoldoende. Oké? Toen ik langs haar liep op weg naar mijn plaats rook ik minstens een halve fles sherry. Na 3 weken stond ik weer voor Slipjes en mijn klasgenoten. doorsnee lipbloemDe spreekbeurt ging deze keer over ‘lipbloemige planten in het duingebied’. Met wat tekeningen en het strooien van Latijnse namen ging het redelijk goed. Maar Slipjes en mijn klasgenoten vonden het schijnbaar drie keer gaap en na zo’n
15 minuten kreeg ik dan ook slechts een 6 voor de moeite.

Toen ik laatst een oude doos van zolder in mijn handen had kwam ik die schakeling van Raudieve weer tegen. Nu ruim 40 jaar later zijn er inmiddels al heel wat leerkrachten van toen aan het hemelen.
Dus, wat ga ik doen? Ik ga binnenkort weer eens op het hiernamaals afstemmen en luisteren of Margreet nog wat te melden heeft!
En of daar drank is!