Laatst ging ik ’s morgens even na achten naar de sauna. Ik kom daar graag in deze natte koude periode.
Dan zoek ik de geforceerde warmte op. Omdat ik licht autistisch ben doe ik altijd hetzelfde rondje: eerst sauna, het ijskoude koude dompelbad, Turks stoom bad en dan weer afblussen in het dompelbad. En dat drie keer.
Toen ik net in het stoombad zat kwamen er drie belegen mannen binnen die waarschijnlijk door hun vrouw waren weggestuurd. De ene heette Jan, de ander was Piet en Kees nam het woord. 
Het gesprek ging over voetbal. Als ik vandaag de dag ergens geen interesse in heb is dan is dat wel in deze verwerpelijke sport. Het gaat eigenlijk niet meer over het voetbalspel, maar voornamelijk over tientallen miljoenen euro’s voor spelers, clubs en marktwaarde. De tijd van Coen Moulijn is dus echt heel ver weg!
De drie opa’s hadden natuurlijk allemaal een mening.
Er naar luisteren in deze ‘stilte sauna’ was voor mij geen optie meer. Vluchten wel. Maar waar naar toe want ik wist niet wat deze sportliefhebbers nog meer gingen doen in de wereld van wellness die voor mij dreigde in te storten. Ik gokte op het ijskoude dompelbad.

Daar zouden die drie hartpatiënten toch niet in gaan zitten?
Na enige minuten zwaaide de deur open en in een wolk van damp liepen ze kwetterend voorbij richting het bubbelbad.

Ik hoorde alleen nog iets vaags over “..en lul van een trainer!”. Bijna onderkoeld liep ik weer de Turk in.
Daar was het stil. Alleen het geluid van druppels die de ruimte vulden. Toen ik buiten bij de viskraam stond scheen de zon volop! Ik trakteerde mijzelf op een haring, sprot en paling.
Ik had toch zo gezweet!