Al jaren winkel ik met plezier bij de Aldi of de Lidl. Niet alleen vanwege de scherpe lage prijzen maar ook omdat het in die winkels zo heerlijk stil is. Dat komt omdat de organisatie van deze ketens besloten heeft om geen Buma/Stemra te betalen.
En dat scheelt de consument dus ook weer geld. Zo simpel werkt dat. Echter enkele maanden geleden betrapte ik mijzelf op een rara gewoonte. Normaal gesproken ga ik één keer in de drie weken naar deze grootgrutter, blijf daar een klein half uurtje en wat later laad ik de buit in. Maar thuisgekomen verbaasde ik me over het groot aantal boodschappen dat ik had gekocht terwijl ik eigenlijk alleen maar voor mosterd, azijn, rode kool, citroenen, mandarijnen, scheerschuim en kaas naar binnen ging.
Ik was er dus weer ingetrapt! 
Een volgende keer zou ik het anders aanpakken. En dat is gelukt.
Nu ben ik dus maximaal 2.23 minuten binnen. Dat komt omdat ik in die tijd luister naar muziek op mijn mobiel.
En niet zomaar wat herrie van een radiostation, neen, uitsluitend naar de openingstune van de legendarische tv-serie De Fabriek d
ie in 1981 door de TROS werd uitgezonden. Deze fantastische compositie is van Ruud Bos.
En die tune duurt niet langer! Dus wanneer het laatste akkoord heeft geklonken sta ik steevast bij de kassa.
Meestal ben ik de eerste want die winkel is tenslotte nog maar net open en de meeste klanten gaan daar naar toe om flink te shoppen. Ik niet meer hetgeen kilo’s boodschappen en talloze euro’s scheelt.
Ik heb het ook wel eens geprobeerd met de tune van Medisch Centrum West maar dat werd niks.
Ik bleef teveel bij het waspoeder staan dralen. Waarschijnlijk door de associatie met die witte jassen.