Tijdens een fietstocht in Drenthe ontspon er plotseling een vreemd beeld in het bijna saaie heidense landschap. Een aantal abnormaal grote parabolen stonden sierlijk de zonnestralen op te vangen. Het was de radiotelescoop van Dwingeloo. Nadat ik een rondje om die ijzeren antennes had gelopen volgde ik in een aangrenzend gebouw een theoretische uitleg van een man met een bril, waarschijnlijk ‘professor in de sterren’. Hij vertelde over het immens grote heelal en al de onbeantwoorde vragen die er waren. Omdat het erg saai werd stelde ik de vraag of er op planeet mars misschien marsmuziek te horen was! Er volgde geen antwoord en brilmans ging verder met z’n relaas. Terug lopende moest ik denken aan de Zwitser Erich von Däniken die in 1968 bekend werd door zijn controversiële ideeën over buitenaardse invloed op de menselijke cultuur in de prehistorie. Velen kennen zijn bestseller Waren goden Kosmonauten.
Een boeiend boek met talloze ‘bewijzen’! Het raadsel duisternis heeft dan ook iets magisch. En ik vermoed waarom!

Hier op planeet ‘Aarde’ leven we anno 2017 inmiddels met ruim 7 miljard mensen. Het zichtbare heelal bestaat o.a. uit melkwegstelsels, sterrenstelsels, zonnestelsels en met miljarden planeten. Volgens de berekening van Erich von Däniken is de kans uiterst aannemelijk dat er buitenaardse wezens bestaan en onder ons zijn. Volgens mij zelfs vele miljarden, namelijk jij en ik.
Ook wij waren in ons vorige leven ergens in de ruimte. Misschien als entiteit, misschien als god, halfgod of ziel, engel maar in ieder geval met een soort energie. En wij zijn met z’n allen, omdat we ons niet aan de universele spelregels hielden, voor straf verbannen naar planeet Aarde om opnieuw te leren hoe we eigenlijk met de universele principes behoren om te gaan.
Maar dat lukt niet! We maken er een zooitje van. Kijk om je heen. Milieuverontreiniging in allerlei soorten en maten en daarnaast horizonvervuiling, lichtvervuiling en taalvervuiling en zelfs geluidsvervuiling! Kortom, wij zijn niet in staat om ons aards paradijs leefbaar te te houden. En ik signaleer weer veel muziekvervuiling op tv, radio, winkel, koopgoot, café en restaurant.
En net als met het plastic afval langs de snelweg, schijnbaar niemand die zich daar aan stoort en lijkt wel ‘normaal’ te zijn. Wat  is er toch aan de hand?
Er zijn volgens mij drie opties:
– de muziekvervuiling is sluimerend door de jaren heen ‘normaal’ geworden en we accepteren dat,
– er zit een commercieel bedacht ‘verdienmodel’ achter en volgen dat slaafs,
– het is een vooropgezet plan om ons te straffen, we zijn immers ‘zondaars’, volgens sommigen.
Of turen in het magische donker met een kosmisch gevoel van heimwee naar ons vorige leven op Venus, Jupiter of Mars waar het stil was? Daar is immers geen zuurstof en is er dus ook geen muziek mogelijk!
Logisch toch?